Główny / Katar

Folikularne zapalenie gardła - zdjęcia, przyczyny, objawy, leczenie i powikłania u dorosłych

Katar

Dusznica pęcherzykowa jest najczęstszą postacią zapalenia pierścienia limfoidalnego w gardle. Chorobie towarzyszy wzrost i zapalenie regionalnych węzłów chłonnych szyjnych, w których limfa przepływa z ognisk zapalnych. Główną grupą ryzyka dla rozwoju tej patologii są dzieci i młodzież, natomiast pęcherzyk pęcherzykowy u dorosłych po czterdziestce jest klasyfikowany jako choroba rzadka.

U osób dorosłych choroba ta występuje w postaci zaostrzenia przewlekłego zapalenia migdałków lub w wyniku powikłań procesów kataralnych. Brak pomocy w tej chorobie prowadzi do rozwoju wielu powikłań, dlatego bardzo ważne jest, aby wiedzieć, jak prawidłowo leczyć ból gardła w domu.

Cechy ból gardła pęcherzyka

Dusznica pęcherzykowa jest ostrym procesem zapalnym o ropnej naturze, zlokalizowanym w pęcherzykach migdałków z pojawieniem się punktowych ognisk ropnych. Zmienia się nie tylko błona śluzowa luki, ale również pęcherzyki, z których głównie powstaje parenchyma (wewnętrzna tkanka) ciała migdałowatego. Kilka ropnych pęcherzyków łączy się z ropniem, zwanym migdałkiem.

Żółte plamki ropnych pęcherzyków są rozproszone po całej powierzchni ciała migdałowatego. Na zdjęciu ropnie z pęcherzykową anginą przypominają gwiaździste niebo.

Zgodnie z międzynarodową klasyfikacją chorób, choroba ma nazwę - pęcherzykowe zapalenie migdałków. Odpowiada kodowi ICD-10 - grupa J8.

Zgodnie z klasyfikacją chorób ICD 10, dusznica bolesna i lędźwiowa są określane ropnym zapaleniem migdałków.

Przyczyny

Etiologia pęcherzyka płucnego obejmuje dwa czynniki:

  • wpływ na organizm ludzki czynników zakaźnych. Progresja dławicy tego typu prowokuje beta-hemolizujące paciorkowce, grzyby z rodzaju Candida, wirusy i staphylococcus, niektóre podgatunki;
  • zmniejszenie reaktywności organizmu. Aby promować to może hipotermia, hypowitaminoza, chroniczne zmęczenie, nieodpowiednie i nieracjonalne odżywianie.

Drogi przenoszenia patogenu:

  • aerozol, w powietrzu, przez wdychanie;
  • fekalno-doustny, z pokarmem, wodą;
  • kontakt z gospodarstwem domowym.

Zainfekowane czynniki transmisyjne:

Czynnik sprawczy pęcherzyka płucnego nie musi koniecznie wchodzić do organizmu z otoczenia zewnętrznego. W niektórych przypadkach może być stale w ciele. Źródłem zakażenia mogą stać się przewlekłe procesy zapalne: próchnica, zapalenie zatok i inne.

Czynniki wywołujące zapalenie pęcherzykowe są identyczne z jakąkolwiek formą zapalenia migdałków:

  • niska odporność;
  • przewlekłe zapalenie migdałków, próchnica;
  • ogólna hipotermia (nieodpowiednia odzież, mokre stopy itp.) i lokalna (jedzenie lodów, zimnej wody itp.).

Obserwuje się sezonowe i indywidualne predyspozycje osób do dławicy piersiowej.

Okres inkubacji dławicy trwa od kilku godzin do siedmiu dni. Choroba trwa 5-10 dni. Ostre zapalenie migdałków zawsze rozpoczyna się od postaci nieżytowej, a po 2 - 3 dniach pojawiają się objawy bólu gardła.

Objawy i zdjęcia

W ich patogenezie objawy pęcherzyka pęcherzykowego przechodzą przez kilka etapów. Wiele z nich przypomina obraz kliniczny grypy i SARS, inne typy dusznicy bolesnej, mononukleozę, kandydozę jamy ustnej. Niewłaściwe leczenie lub jego brak prowadzi do penetracji paciorkowców we krwi i zatrucia organizmu.

Zwiastunem grudkowej dławicy jest zapalenie błony śluzowej podniebienia miękkiego, łuków podniebiennych, migdałków podniebiennych:

  • powierzchnia tkanek jamy ustnej jest przekrwiona, pokryta śluzem;
  • pacjent skarży się na nieostry ból w gardle
  • podczas oględzin temperatura podgorączkowa, umiarkowany obrzęk, obrzęk błony śluzowej, regionalne węzły chłonne (szyjkowe, podżuchwowe) są powiększone, bolesne przy badaniu palpacyjnym.

W ciągu 1-3 dni, w przypadku braku leczenia, pojawiają się pierwsze oznaki:

  • temperatura szybko wzrasta do 39-40, leczenie lekami przeciwgorączkowymi nie przynosi rezultatów;
  • Uporczywe zapalenie gardła, suchy kaszel, suchość w ustach;
  • stopniowy wzrost bólu w gardle, zwłaszcza podczas połykania;
  • obrzęk migdałków, zaczerwienienie;
  • objawy zatrucia (bóle ciała, osłabienie, dreszcze);
  • ból głowy, stawów, dolnej części pleców, którego nie można powstrzymać za pomocą środków przeciwbólowych;
  • objawy dyspeptyczne - nudności, wymioty, zaburzenia stolca;
  • ból serca, tachykardia, arytmia;
  • chrypka lub całkowita utrata głosu;
  • silne pocenie się, bezsenność.

Zdjęcie pokazuje, że są one małe (1-3 mm), białe lub żółte.

Objawy zapalenia gardła u dorosłych są bardzo żywe i charakterystyczne. Ale w niektórych przypadkach można je pomylić z bardzo niebezpieczną chorobą - błonicą. Podobną symptomatologię, ale traktuje się zupełnie inaczej.

W ostrym przebiegu procesu występują charakterystyczne zmiany w składzie krwi: zwiększa się liczba leukocytów, formuła leukocytów przesuwa się w lewo (występuje leukocytoza kłuta i segmentowana, a czasami eozynofilia). ESR wzrasta, czasem nawet bardzo znacząco.

W dniach 5-6, pęcherzyki ropne są otwarte, zawartość wlewa się do jamy ustnej, stan pacjenta staje się nieco łatwiejszy. Pogorszenie stanu zapalnego - tworzenie się postaci lakunarnej, uwolnienie ropy do tkanek perindentinalnych - nawet po rozpoczęciu leczenia towarzyszą:

  • wzrost zachorowalności;
  • zewnętrznie zauważalny obrzęk szyi;
  • stabilna hipertermia;
  • ciągłe trudności w połykaniu;
  • zwiększona zachorowalność węzłów chłonnych.

Jeśli u pacjenta występują następujące objawy 6 dni po rozpoczęciu leczenia, oznacza to pogorszenie stanu i nieskuteczność leczenia:

  • nasilenie bólu gardła
  • podwyższona temperatura ciała
  • trudności w połykaniu
  • zewnętrzny guz w okolicy zapalnych migdałków na szyi
  • tkliwość węzłów chłonnych.

Szczególnie ważne jest odróżnienie zakaźnej mononukleozy od pęcherzykowej dławicy piersiowej, ponieważ leczenie tych dwóch patologii zmienia się u nasady. W przypadku mononukleozy antybiotyki są przeciwwskazane, natomiast leczenie ropnej formy pęcherzyka płucnego odbywa się wyłącznie przy pomocy antybiotyków.

Komplikacje

Ostre zapalenie, obserwowane z dławicą pęcherzykową, z ciężkim przebiegiem choroby może prowadzić do ropnia paratonzillarnomu - zapalenia błonnika za gardłem. To miejscowe powikłanie otaczających tkanek może być skomplikowane z powodu sepsy, powodującej uszkodzenie serca.

Najczęściej występuje:

  • reumatyzm;
  • streptokokowe zapalenie opon mózgowych;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie kłębuszków nerkowych;
  • sepsa;
  • wstrząs toksyczno-toksyczny;
  • porażka przewodu pokarmowego;
  • ropień okołotłokowy;
  • tworzenie się flegm;
  • zapalenie ucha środkowego;
  • obrzęk krtani.

Diagnostyka

Dusznica mieszana - który lekarz pomoże? Jeśli istnieje lub podejrzewa się rozwój tej patologii, należy niezwłocznie zasięgnąć porady takich lekarzy, jak specjalista chorób zakaźnych, laryngolog.

Wykwalifikowany lekarz laryngolog może łatwo i dokładnie ustalić rodzaj infekcji za pomocą rozmazu gorejącej płytki nazębnej z gardła i migdałków podniebiennych.

Tylko wtedy możliwe jest precyzyjne określenie, jaki rodzaj antybiotyku w tym przypadku można przepisać pacjentowi w leczeniu pęcherzyka płucnego.

Leczenie pęcherzyka pęcherzykowego u dorosłych

W pierwszym dniu rozwoju dławicy pęcherzykowej pacjentowi należy pobrać rozmazy z gardła i nosa na pałeczkę Leflera (czynnik wywołujący błonicę), za pomocą którego należy odróżnić ból gardła. Następnie rozpoczyna się leczenie choroby.

Skuteczne leczenie lekami jest niemożliwe bez ścisłego przestrzegania następujących wymagań:

  1. Leżanka, odmowa przebywania na świeżym powietrzu przez 5-6 dni, aby uniknąć gwałtownego pogorszenia.
  2. Obfity ciepły napój, szczególnie niegazowana woda mineralna, mleko z napojem, kolekcje ziołowe z dzikiej róży, rumianek i szałwia. Aby nie uszkodzić zapalnej błony śluzowej, temperatura cieczy nie powinna być zbyt wysoka.
  3. Pokarm powinien być jednolity, ponieważ po połknięciu stałego pokarmu znacznie zwiększa się ból, dieta powinna być uformowana z płynnych bulionów, zup, kaszek. Ważne jest również częste przeprowadzanie wentylacji pomieszczenia i regularne czyszczenie w pokoju (codziennie).
  4. Ponieważ choroba jest dość zaraźliwa, konieczne jest odizolowanie pacjenta, zapewnienie indywidualnych potraw, przedmiotów do pielęgnacji.
  5. Pomieszczenie, w którym znajduje się pacjent, musi być codziennie czyszczone i wentylowane.
  6. Ciągle płukać gardło. Aby to zrobić, możesz przygotować w domu środki przeciwzapalne i antyseptyczne lub kupić je w aptece w formie gotowej.

Antybiotyki

Lecznicze leczenie bólu gardła musi obejmować antybiotyki o szerokim spektrum działania. Ich głównym zadaniem jest zniszczenie czynnika wywołującego chorobę.

Szeroko stosowane następujące antybiotyki w dławicy pęcherzykowej:

  • penicylina benzylowa;
  • amoksycylina;
  • sumowane;
  • erytromycyna.

Powołanie leku w dławicy pęcherzykowej powinno być uzasadnione etiologicznie i ukierunkowane patogenetycznie.

Obowiązkową regułą wszystkich chorób zakaźnych jest wykluczenie stosowania leków przeciwbakteryjnych w nieuregulowanym bakteryjnym charakterze pęcherzyka płucnego, co jest dość powszechne w praktyce pediatrycznej.

Nieuzasadnione przepisywanie leków przeciwbakteryjnych nieuchronnie prowadzi do powstawania opornych na antybiotyki szczepów patogenów, co znacznie komplikuje dalsze leczenie pacjentów.

Leki

W przypadku dławicy pęcherzykowej charakteryzuje się wzrostem temperatury ciała, ból o różnej intensywności. Jeśli to konieczne, lekarz przepisuje leki, które eliminują nieprzyjemne objawy.

  1. Po zażyciu antybiotyków wskazane jest przepisywanie probiotyków, aby przywrócić florę jelitową - mogą to być preparaty "Linex", "Bifiform" lub "Bifidumbacterin".
  2. Płukanie jamy ustnej roztworami środków antyseptycznych (chlorheksydyna, chlorofil, holacylina); Płukanie może być częste (2-3 razy na godzinę), ponieważ zmysł niniejszej procedury nie tylko zahamowanie mikroorganizmów, ale także do oczyszczania powierzchni z atakami migdałki ropnych, a tym samym zapobiegając dalszemu rozprzestrzenianiu się infekcji;
  3. Leki przeciwhistaminowe, takie jak „Fenistil”, „Suprastinum”, „Zirteka” lub „Zodaka” zwalniających obrzęk krtani i zmniejsza nasilenie reakcji alergicznych organizmu na antybiotyki.
  4. Chorobie towarzyszy często nieżyt nosa, który polega na stosowaniu kropli do nosa. Na przykład lek Derinat, oprócz wpływu na ognisko zapalne, ma również działanie immunomodulujące, dlatego jest często stosowany w praktyce pediatrycznej.

Leczenie chirurgiczne

Główne wskazania do tej procedury to:

  • nieskuteczność leczenia przeciwbakteryjnego;
  • powiększone migdałki, co utrudnia połykanie i oddychanie;
  • rozprzestrzenianie się procesu ropnego na ściśle umiejscowione tkanki.

Lekarz zaleca różne metody wycięcia migdałków:

  • metoda pętli i nożyczek;
  • elektrokoagulacja lub skalpel ultradźwiękowy;
  • ablacja częstotliwości radiowej;
  • wycięcie migdałków za pomocą kalkulatora;
  • dwutlenek węgla lub laser na podczerwień.

Przy braku niebezpiecznych komplikacji z serca, nerek, układu mięśniowo-szkieletowego, rokowanie pęcherzykowego zapalenia migdałków jest korzystne.

Przepisy ludowe

Należy pamiętać, że recepty ludowe nie zastępują leczenia medycznego, a przed ich użyciem konieczna jest konsultacja lekarska.

  1. Płukanie gazowane, sól i jod. Na szklankę przegotowanej wody połóż pół łyżeczki soli, tyle sody i 3 krople jodu. Dokładnie wymieszaj. Zamiast gotowania można użyć soli morskiej.
  2. Zetrzeć surowe buraki (1 szklanka gotowej masy), dodać 1 łyżkę. łyżka octu jabłkowego, wymieszać i wstawić na 4 godziny w chłodne, ciemne miejsce. Następnie kompozycja jest filtrowana, używana do płukania gardła.
  3. Możesz walczyć z czynnikiem zakaźnym za pomocą propolisu. Mały kawałek produktu żuć, aż będzie miękki i nałożyć na policzek przez 30-40 minut.
  4. Użycie aloesu: weź dolne liście, opłucz je bieżącą wodą, następnie spłucz ugotowanym, trochę wytrawnym, posiekaj i wyciśnij sok. Otrzymany sok należy rozcieńczyć wodą w stosunku 1: 1 i płukać za każdym razem po posiłku przez kilka dni.

Zapobieganie

Aby uniknąć rozwoju choroby, należy zwrócić uwagę na własne zdrowie. Są ważne:

  • zdrowy sen;
  • racjonalne i zrównoważone odżywianie;
  • umiarkowana aktywność fizyczna;
  • hartowanie;
  • terminowe odpowiednie leczenie ognisk chronicznej infekcji;
  • zapobieganie chorobom somatycznym.

Jakie powikłania mogą wystąpić po gardłowym bólu gardła?

Więcej dowiesz się:

  1. Jakie są powikłania związane z dławicą pęcherzykową?
  2. Niż choroba jest niebezpieczna w czasie ciąży;
  3. Jak i co chronić przed powikłaniami bólu gardła.

Powikłania dławicy pęcherzykowej różnią się w ich rozmieszczeniu w ciele i zagrożeniu, jakie stanowią. Najczęstsze i często pojawiające się to:

  • Reumatyzm. Nie należy mylić tego z popularną nazwą bólu w stawach: chodzi tu o ostrą gorączkę reumatyczną - chorobę serca, która z kolei prowadzi do powikłań w postaci wad serca, artretyzmu, pląsawicy;
  • Kłębuszkowe zapalenie nerek i inne choroby nerek;
  • Zapalenie paratoniny i ropnie gardła;
  • Zapalenie węzłów chłonnych;
  • Zapalenie ucha;
  • Sepsy (zakażenie krwi).

Przy średnim zapaleniu ucha środkowego, ucho jest zaognione i wypełnione płynem

Niektóre z tych konsekwencji są śmiertelne, inne prowadzą do niepełnosprawności. Na przykład to samo zapalenie ucha u dziecka może powodować głuchotę i upośledzenie umysłowe.

Ważne jest, aby zrozumieć, że powikłania po dławicy pęcherzykowej są głównym zagrożeniem samą chorobą. Zapalenie migdałków w postaci, w jakiej występuje w dławicy piersiowej przechodzi przez tydzień lub dwa, ale jej postęp i niewydolność układowa ciał patogen powoduje, że wszystkie poważne konsekwencje pęcherzykowego zapalenia migdałków. Niektóre z nich należy szczegółowo rozważyć w celu odpowiedniej oceny wielkości zagrożenia.

Reumatyzm

Reumatyzm - zawory pokonać i mięśnia sercowego bezpośrednio Streptococcus toksyny - wzbudnicy środki piersiowej i układu odpornościowego ze względu na produkty mimika paciorkowców w pewnych elementów układu krążenia. Przejawia się w postaci bólu w sercu, zapalenia stawów, pojawiania się guzków reumatycznych pod skórą, okresowych zaostrzeń w postaci gorączki.

Czynnik sprawczy dławicy pęcherzykowej może powodować zwężenie ścian zastawki mitralnej serca, która jest śmiertelnie niebezpieczna dla ludzi

Ale głównym zagrożeniem reumatyzmu jest rozwój wad serca i nieprawidłowości w jego pracy w przypadku braku skutecznej terapii. W takim przypadku możliwe są ciężkie arytmie, zapalenie mięśnia sercowego, ból w sercu i stawach, duszność, w przypadku zaniedbanych przypadków, śmierć.

Dusznica pęcherzykowa jest niebezpieczna, ponieważ przy braku skutecznej antybiotykoterapii bardzo często prowadzi ona do reumatyzmu i jego dalszych następstw, zwłaszcza u dzieci. A gorączka reumatyczna to młoda choroba. Jest to typowe dla dzieci w wieku od 7 do 15 lat, u których ból gardła nie był leczony lub leczony nieprawidłowo. Później komplikacja idzie w inną formę z rozwojem choroby serca i wątpliwym rokowaniem.

Zmiany nerek

Ogromna większość kłębuszkowego zapalenia nerek u dorosłych jest powikłaniem dławicy wieku dziecięcego, w tym pęcherzyków. W niektórych przypadkach już zapalenie kłębuszków nerkowych może prowadzić do niewydolności nerek i innych poważnych konsekwencji.

Czerwone kropki na powierzchni chorej nerki to kłębuszkowe zapalenie nerek wywołane tym samym paciorkowcem hemolitycznym, które powoduje ból gardła

Podobnie jak reumatyzm, zapalenie kłębuszków nerkowych rozwija się przy braku odpowiedniej antybiotykoterapii w większości sytuacji. Oznacza to, że jeśli dławica pęcherzykowa nie jest leczona ogólnoustrojowymi antybiotykami, które są aktywne przeciwko patogenowi, wkrótce rozwinie się zapalenie kłębuszków nerkowych, niż pacjent będzie "nosił".

Zapalenie paratoniny i ropnie

Te powikłania angicularnej dławicy rozwijają się wraz ze stanem zapalnym i ropniem w miejscu tkanki między ciałem migdałowatym a powierzchnią powięzi gardła. Z reguły w przypadku zapalenia paratonilitis zapalenia tkanek występują tylko po jednej stronie. Proces zapalny w różnych przypadkach przebiega na różne sposoby:

  1. W 5% przypadków paratonzillitis prowadzi tylko do obrzęku, który stopniowo zmniejsza się;
  2. W 25% przypadków ogniska ropienia pojawiają się w miejscu zapalenia, które następnie ustępuje;
  3. W 75% przypadków rozwija się ropień, który przerywa lub wymaga operacji.

Ropień w początkowej fazie rozwoju

Czasami ropień otwiera się spontanicznie, ropa wypływa do jamy ustnej, a obszar objęty stanem zapalnym leczy. W innych przypadkach ropień zwiększa swój rozmiar, prowadzi do zauważalnego obrzęku tkanek zewnętrznych, niemożności otwarcia ust przez pacjenta z powodu silnego bólu, podnosząc temperaturę do 40 °. W takich sytuacjach konieczna jest pilna interwencja, otwieranie i drenaż ropnia, w przeciwnym razie proces ropny może rozprzestrzenić się do śródpiersia, a równolegle może rozwinąć się zakrzepowe zapalenie żył i wewnętrzne krwawienie. Gdy zaangażowany w ropny proces naczyń krwionośnych jest prawdopodobne, rozwój sepsy.

Jeśli ropień zostanie otwarty z zewnątrz, blizna pozostanie na szyi pacjenta na całe życie.

Bardzo niebezpieczny jest także zespół Lemierre'a - ropień pozaprzełykowy, w którym rozwija się zakrzepica żyły szyjnej wewnętrznej. Przed pojawieniem się antybiotyków choroba ta doprowadziła do śmierci 9 pacjentów na 10 osób. Prawdę mówiąc, syndrom ten występuje bardzo rzadko - nie częściej niż raz na milion osób rocznie.

W przypadku zespołu Lemierre na tylnej ścianie krtani tworzy się ropień, który uciska ważne naczynia krwionośne

Sepsis

U zwykłych ludzi powikłanie to nazywa się zanieczyszczeniem krwi. Sepsis oznacza przeniesienie czynników zakaźnych bezpośrednio do krwioobiegu i rozprzestrzenienie się po całym ciele.

To powikłanie pęcherzyka pęcherzykowego jest śmiertelne. Sepsa charakteryzuje się ciężkim stanem ogólnym pacjenta, utratą przytomności, martwicą poszczególnych tkanek, w niektórych przypadkach - wstrząsem septycznym. Czasami domaga się amputacji kończyn.

Leczenie sepsy wymaga użycia najsilniejszych (i najdroższych) antybiotyków, stałego otwierania i drenażu dostępnych ognisk ropienia, usuwania martwiczych tkanek.

Jest to połknięcie paciorkowców i produktów przemiany materii do krwi, które wywołuje szok streptokokowy i posocznicę

Najczęstszą przyczyną sepsy są paciorkowce i gronkowce. Są to czynniki wywołujące pęcherzykową dławicę piersiową.

Zapalenie wszystkich miejsc uszu - zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych i zewnętrznych - jest dość częstym i częstym powikłaniem pęcherzyka pęcherzykowego. Sam w sobie jest niebezpieczny dla rozwoju upośledzenia słuchu do całkowitej głuchoty, a także dla przewlekłych chorób zapalnych w obszarze ucha środkowego, którym towarzyszą silne bóle głowy.

Ponadto zapalenie ucha środkowego może prowadzić do zapalenia opon mózgowych i ropnia mózgu - śmiertelne konsekwencje.

Wideo: szczegółowe informacje o zagrożeniach związanych z zapaleniem migdałków i innymi infekcjami paciorkowcami

Jakie jest ryzyko wystąpienia bólu gardła podczas ciąży?

W ciąży ciąża mieszana jest groźna, wszystkie te same konsekwencje, które pojawiają się w innych okresach życia. Jednak w czasie ciąży i dławicy piersiowej jej następstwa są dodatkowo niebezpieczne, ponieważ:

  • Zwiększ ryzyko poronienia samoistnego;
  • Na wczesnym etapie może wpływać na zakładki różnych narządów;
  • Powoduje niedotlenienie płodu.

Podczas bólu gardła, ogólne zatrucie ciała matki może prowadzić do niedostatecznego zaopatrzenia tkanek płodowych w tlen, powodować niedotlenienie i przedwczesne porody

Głównym zagrożeniem pęcherzykowego dusznicę bolesną podczas ciąży jest matką często odmawia przyjmować antybiotyki z obawy uszkodzenia płodu, powodując w szczególności do rozwoju powikłań, które mogą dobrze było uniknąć. W tym przypadku powikłania dławicy pęcherzykowej u kobiety w ciąży są bardziej dotkliwe i mogą mieć wyraźny wpływ na płód.

Jednocześnie większość antybiotyków, najczęściej stosowanych obecnie w dławicy piersiowej, nie wpływa na rozwój płodu i jest dopuszczalna w czasie ciąży. Ważne jest tylko, aby sam antybiotyk był przepisywany przez lekarza, który dobrze zna historię chorób przyszłej matki.

Jak często występują powikłania po bólu gardła?

Jeśli nie przyjmujesz skutecznych antybiotyków z dławicą piersiową, ryzyko powikłań u dzieci jest bardzo wysokie i maleje wraz z dorastaniem. U osób w podeszłym wieku jest on niższy, aw niektórych przypadkach lekarz, który może rozważyć możliwość leczenia dławicy piersiowej bez antybiotyków. I mogą rozwijać się natychmiast (paratonzillitis, ropień, zapalenie ucha środkowego), a po dłuższym czasie (reumatyzm, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie stawów). W tym ostatnim przypadku pacjenci nie wiążą tych powikłań z samą dławicą.

Wizyta u chorego chorego dziecka z pediatrą pozwoli uniknąć nieprzyjemnych konsekwencji w przyszłości

Uważa się, że ogromna większość reumatyzmu i kłębuszkowego zapalenia nerek jest dokładnie konsekwencją nieleczonych anginów w dzieciństwie. Zapalenie migdałków pęcherzykowych jest również niebezpieczne przede wszystkim: przeniesione w dzieciństwie, może powodować konsekwencje, z których osoba będzie cierpieć przez całe życie.

Ponadto, nawet jeśli pacjent przyjmuje niektóre antybiotyki mogą również wystąpić powikłania zapalenia migdałków. Wynika to z faktu, że antybiotykoterapia zbiega się z końcem ostrym okresie choroby, a nawet jeśli antybiotyk był nieskuteczny, pacjent wydaje się, że lek pomógł. W tym przypadku wpływ na patogen nie wystąpił i wystąpią powikłania o wysokim prawdopodobieństwie.

Kwas klawulanowy i inne substancje pomocnicze pomagają pokonać oporność antybiotyków wytwarzanych przez czynniki wywołujące dławicę piersiową

Według statystyk, makrolidy - erytromycyna i azytromycyny - w 5-10% przypadków okazują się nieskuteczne przeciw dławicy piersiowej, niezabezpieczone penicyliny niewypał w 25-30% przypadków.

Powikłania związane z bólem gardła często pojawiają się, gdy pacjent przerywa leczenie antybiotykami przy pierwszych oznakach poprawy. A przebieg leczenia krótszy niż 7 dni zwiększa czasami prawdopodobieństwo powikłań. W tym samym czasie, jeśli leczenie rozpocznie się w ciągu pierwszych 9 dni choroby, najprawdopodobniej dławica nie będzie miała konsekwencji.

Badania wykazują, że jeśli zaczniesz przyjmować antybiotyki nie pierwszego dnia choroby, ale na trzecim lub czwartym, prawdopodobieństwo komplikacji będzie niższe. Zjawisko to nadal wymaga wyjaśnienia.

Ponadto, istnieje wyraźna logiczny wzór: pacjent, który uruchomił ból gardła i postanowił, że nie mogą być leczone antybiotykami, najprawdopodobniej doprowadzi do zapalenia gardła i komplikacji sytuacji, gdy wymagane resuscytacji, chirurgii i amputacji. Człowiek jednak ściśle związane z ich zdrowia i czasu z zaleceniem lekarza prawdopodobnie żadnych komplikacji ból gardła i nie zakończy.

Jak uniknąć komplikacji?

Jedyny efektywny sposób w celu ochrony przed skutkami pęcherzykowego zapalenia migdałków - antybiotyki, które hamują infekcji powodowanych przez chorobę. Jednocześnie istnieje kilka zasad, które pozwala nam na zmniejszenie ryzyka rozwoju powikłań migdałków do minimum:

  • Przy pierwszych objawach dusznicy bolesnej - podnosząc temperaturę, ból gardła bez nieżytu nosa - koniecznie trzeba udać się do lekarza. I trzeba skonsultować się ze specjalistą, który doradzał zna i która jest dobrze znana, ponieważ koszty awarii w diagnostyce może być bardzo wysoki;

Nawet jeśli choroba wydaje się być przeziębieniem, najlepiej jest zobaczyć loru w celu dokładnej diagnozy

Podczas diagnozowania dławicy bakteryjnej z rozmazu hoduje się płytki Petriego, a ich szczep i podatność na antybiotyki określa się

Ważne jest, aby zrozumieć, że żadne płukanie gardła, wywar z ziół, pigułki ssące i kompresy nie pomogą uchronić się przed skutkami bólu gardła.

W niektórych przypadkach, gdy istnieje podejrzenie, że głównym antybiotyk nie całkowicie zniszczyć infekcji bakteryjnej w organizmie, w celu ochrony przed powikłaniami choroby odbywa bitsillinoprofilaktiki oczywiście. Oczywiście, jest to jedno lub więcej kolejnych wstrzykiwań Bitsillin które zapewniają długo utrzymujące się tłumienie paciorkowców w organizmie.

Folikularne zapalenie gardła

Pęcherzykowe zapalenie migdałków dotyczy głównie migdałków podniebienia, składających się z tkanki limfatycznej. Dzieci i młodzież częściej chorują.

W wieku 40 lat, gdy tkanka limfatyczna ulega częściowemu zanikowi, a jej aktywność zmniejsza się, ból gardła ustaje. Starsi ludzie nie chorują na anginę.

Ropne ból gardła

Dusznica pęcherzykowa jest ropną postacią ostrego zapalenia migdałków. Zgodnie z klasyfikacją chorób ICD 10, dusznica bolesna i lędźwiowa są określane ropnym zapaleniem migdałków.

Te dwa rodzaje zmian w pęcherzykach śluzowych, pustkach i pęcherzykach migdałkowych są połączone i są różnymi etapami jednego procesu zapalnego.

Zapalenie obejmuje także inne struktury gardła - łuk podniebienny, migdałki, migdałki językowe, grzbiety boczne. Na powierzchni migdałków podniebiennych pojawia się żółtawa ropna powłoka.

Nagromadzenie ropy jest charakterystycznym objawem dławicy pęcherzykowej i lakokularnej, zgodnie z tym objawem choroby i jest wywoływane w ropnej dławicy domowej.

Przyczyny pęcherzyka pęcherzykowego

Dławica pęcherzykowa powoduje głównie streptococcus beta-hemolizujące.

Streptococcus jest przenoszony podczas kontaktu z chorym, jak również z nosicielem bakterii.

Organizm bakteryjnego nosiciela radzi sobie z infekcją, ale nie może neutralizować bakterii i służy jako źródło infekcji dla innych. Bakterioza może być wynikiem nieprawidłowego, ropnego bólu gardła.

Przyczyną częstej ropnej dławicy u dziecka może być bakteriokomórkowy jednego z rodziców.

Dorośli, zaniedbując leczenie antybiotykami, odwołując się do środków ludowych, zaangażowanych w samoleczenie, ryzykują zdrowie dziecka. Osoba, która przeszła ropne, ropne zapalenie gardła, może pozostać zakaźna i niebezpieczna dla innych przez długi czas.

Cechy stanu zapalnego

W przypadku pęcherzykowej dławicy nie tylko błona śluzowa luki jest dotknięta, ale także pęcherzyki, z których parenchyma (wewnętrzna tkanka) ciała migdałowatego jest w większości zaogniona. Kilka ropnych pęcherzyków łączy się z ropniem, zwanym migdałkiem.

Żółte plamki ropnych pęcherzyków są rozproszone po całej powierzchni ciała migdałowatego. Na zdjęciu ropnie z pęcherzykową anginą przypominają gwiaździste niebo.

Około trzeciego dnia choroby ropnie zostają otwarte, pozostawiając szybko leczącą się erozję.

Po otwarciu ropni temperatura spada, czasami temperatura podgorączka utrzymuje się przez pewien czas po zniknięciu innych objawów.

Proces ten może jednocześnie obejmować migdałki podniebienne i można go zaobserwować tylko na jednym z nich. Na drugim migdałku można zaobserwować objawy dusznicy bolesnej. Ostre ropne postać ostra angina - zapalenie migdałków, utrzymuje się przez 5-7 dni, po czym pacjent odzyska lub ostra angina staje przewlekły.

Objawy

  1. Wysoka gorączka, dreszcze;
  2. ból w gardle, gorzej, gdy próbuje się łyk;
  3. ból głowy promieniujący do ucha;
  4. zaburzenia snu;
  5. przydział potu;
  6. spadek sił;
  7. zmiana barwy głosu, pojawienie się nosa, monotonia;
  8. ból w sercu;
  9. bóle stawów;
  10. Zjawisko zatrucia organizmu - nudności, dezorientacja u dzieci.

Intoksykacja z angicularną dławicą piersiową u dzieci jest szczególnie wyraźna. W przypadku ciężkiej choroby, małe dzieci doświadczają senności, drgawek, anoreksji, biegunki. Objawy zapalenia gardła w pierwszych dniach choroby są najsilniejsze.

Jednym z charakterystycznych objawów jest wysoka gorączka. Bez podwyższenia temperatury w rzadkich przypadkach występuje pęcherzykowa dławica piersiowa. Zjawisko to obserwuje się ze względu na wcześniejsze leczenie hormonozabłonkowe niedoczynności tarczycy, parkinsonizmu, z naruszeniem syntezy serotoniny i histaminy, mediatorów biorących udział w zapaleniu.

Z powodu wysokiej temperatury i odmowy jedzenia i picia dziecko może rozwinąć się w odwodnienie. Czwartego dnia leczenia temperatura zwykle normalizuje się, poprawia się stan pacjenta. Objawy dusznicy bolesnej pozostają jednak jeszcze przez kilka dni, w rzadkich przypadkach trwa do 10 dni - do dwóch tygodni.

Obraz kliniczny dławicy pęcherzykowej jest podobny do błonicy, mononukleozy zakaźnej. W przypadku podejrzenia o te choroby pacjent może zostać skierowany do oddziału chorób zakaźnych w szpitalu.

Dusznica pęcherzykowa jest wysoce zakaźna, a ciężki przebieg pacjenta pozostaje w szpitalu. W domu pacjent powinien znajdować się w oddzielnym pomieszczeniu, używać tylko rzeczy osobistych, ograniczać kontakty.

Leczenie

Podstawą leczenia pęcherzykowego zapalenia migdałków są antybiotyki.

Ostre ropne zapalenie migdałków spowodowane głównie beta-hemolityczne paciorkowce grupy A, wrażliwy na penicylinę, cefalosporynę antybiotyki serii karbapenemów.

Oprócz antybiotyków przepisywane są leki przeciwhistaminowe, przeciwzapalne, witaminy C, B.

Ropne zapalenie gardła nie może być wyleczone bez pomocy antybiotyków, w tym podczas ciąży, laktacji, w leczeniu dzieci. Lista leków dopuszczonych do stosowania w tych kategoriach pacjentów jest obszerna i jest stale uzupełniana.

Antybiotyków z pęcherzykami
dusznica często przepisywany benzpenitsillin, amoxiclav, amoksycylina, ampicylina, cefaleksynę, cefapiryna, cefsulodyna, cefazolin, cefuroksym, cefotiam, sumamed erytromycyna, azytromycyna, klarytromycyna, azitsilin.

Lokalnie zalecane stosowanie sprayu Bioparox, który zawiera lek przeciwbakteryjny o szerokim spektrum działania fusafunginy.

Lokalne leczenie

Zanieczyszczenia ropne z migdałków podniebiennych usuwa się przez płukanie luk roztworami antyseptycznymi za pomocą specjalnej strzykawki. Do mycia w domu, ta metoda nie jest stosowana, procedura jest dość traumatyczne, jest wykonywane tylko przez lekarza.

Pus usuwa się również za pomocą aspiratora próżniowego, płukania antyseptycznego, wywarów z ziół, smarowania migdałków podniebiennych środkami przeciwzapalnymi.

Ból, gardło w gardle jest usuwane blokadami noworodków, wstrzykiwane bezpośrednio do migdałków podniebiennych leków.

Novocaine stosuje się do wytwarzania kompresów. Celem takiego kompresu jest zmniejszenie bólu i zapalenia w gardle. Aby sporządzić kompozycję, zmieszaj alkohol (100 ml), novokainę (1,5 g), mentol (2,5 g), menowazynę (1,5 g).

Leczenie pęcherzyka płucnego podczas ciąży i laktacji

Dozwolone w czasie ciąży antybiotyki nie wpływają niekorzystnie na płód w czasie ciąży, są bezpieczne dla dziecka podczas karmienia.

W ciąży i laktacji nie można leczyć ropnej dławicy antybiotykami z serii tetracyklin - tetracykliną, glikokliną, doksycykliną. Nie stosować w leczeniu ropnego bólu gardła podczas ciąży, antybiotyków z serii fluorochinolonów - moksiwloksacyny, cyprofloksacyny, ofloksacyny, lewofloksacyny.

Syntetyczny antybiotyk Levomycetin jest zabroniony w okresie karmienia piersią i ciąży.

Stosowanie przeciwwskazanych leków powoduje zakłócenia w tworzeniu się tkanki kostnej, układu krwiotwórczego.

Powikłania pęcherzyka pęcherzykowego

Ostre zapalenie, obserwowane z dławicą pęcherzykową, z ciężkim przebiegiem choroby może prowadzić do ropnia paratonzillarnomu - zapalenia błonnika za gardłem. To miejscowe powikłanie otaczających tkanek może być skomplikowane z powodu sepsy, powodującej uszkodzenie serca.

Streptococcus, osiadający na zastawkach serca, niszczy tkanki serca.

Ponoszone na nogach, ropne zapalenie migdałków nedolechennaya często prowadzi do strasznych konsekwencji: zapalenie mięśnia sercowego, reumatyzm, glomerunefritom, ból w moim sercu. Choroby te są spowodowane wysoką wrażliwością organizmu na toksyny streptokokowe.

Uszkodzenie rozwija się jako zapalenie alergiczne. Przeciwciała wytwarzane przez organizm w celu stłumienia paciorkowca zaczynają niszczyć komórki we własnych tkankach, których ściany komórkowe mają pewne podobieństwa w budowie ze ścianami paciorkowców.

Przede wszystkim cierpią tkanki stawy, serca, nerek. Proces zapalny-alergiczny trwa nadal na tle pełnego powrotu do zdrowia po dławicy i samopoczuciu.

Klęska nerek często występuje bezobjawowo i pojawia się po wielu latach z objawami przewlekłego kłębuszkowego zapalenia nerek.

Klęska tkankowa serca odczuwa się niemal natychmiast po bólu gardła.

Pacjent odczuwa dolegliwość, szybko się męczy, nie jest w stanie wykonywać aktywności fizycznej w gospodarstwie domowym, często ten stan jest pogarszany przez wzrost temperatury.

Destrukcyjna aktywność toksyn streptokokowych objawia się w wewnętrznej błonie zastawki mitralnej, zastawki aortalnej, zastawki trójdzielnej, która reguluje komunikację prawego przedsionka i komory.

Powikłania po ropnym zapaleniu gardła na stawach, a także porażka serca, pokazane są praktycznie natychmiast po rekonwalescencji.

Pacjent ma obrzęk w obszarze dotkniętego stawu, ból. Najczęściej obserwuje się zapalenie w kilku stawach w tym samym czasie.

Szczególnie niekorzystne powikłanie bólu gardła obserwuje się, gdy stawy i niewydolność serca są ze sobą połączone, może to wywołać reumatyzm.

Prognoza

Przy braku niebezpiecznych komplikacji z serca, nerek, układu mięśniowo-szkieletowego, rokowanie pęcherzykowego zapalenia migdałków jest korzystne.

Folikularne zapalenie gardła

Folikularne zapalenie gardła - ostra choroba zakaźna pochodzenia bakteryjnego zazwyczaj objawia pęcherzykowych zmian urządzenia migdałków (zwykle Palatal) wzrost do regionalnych węzłów chłonnych i objawów zatrucia (gorączka, dreszcze, bóle głowy, bóle mięśni, osłabienie). Diagnostyka obejmuje badanie gardła (pharyngoscope), badanie funkcji narządów wewnętrznych i układu mięśniowo-szkieletowego, w celu uniknięcia komplikacji w sercu, nerkach i stawów, analizy laboratoryjnej. Zasady leczenia: wpływ na czynnik sprawczy (antybiotyki, leki przeciwwirusowe), leczenie przeciwzapalne, płukania, fizykoterapia.

Folikularne zapalenie gardła

Angina - ostre zapalenie zlokalizowane w aparacie limfatycznej gardła, która rozwija się na penetrację tkanki migdałków patogenów bakteryjnych, co najmniej - natura wirusa klęski, w szczególności pęcherzykowy miąższu. Najczęściej zapalenie wpływa na migdałki. Około 75-85% przypadków przyczyną choroby jest beta-hemolityczne streptokoki grupy A. obraz kliniczny jest wynikiem ogólnego zatrucia i klęski pierścienia gardła limfatycznej. Na przedwczesną etiotrop wczesne leczenie jest bardzo narażone na rozwój powikłań paratonzillita, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerek, zapalenie stawów.

Przyczyny pęcherzyka pęcherzykowego

Głównym czynnikiem etiologicznym prowadzącym do pojawienia się dławicy jest infekcja bakteryjna, rzadziej wirusowa i grzybicza.

  • Streptococci. U dzieci w wieku szkolnym i dorosłych głównymi czynnikami etiotropowymi dławicy pęcherzykowej są paciorkowce z grupy A (rzadziej - grupy C i G). Większość późnych powikłań wiąże się również z tymi patogenami.
  • Inne środki bakteryjne. Gronkowce (Staph dusznicy jest często utrudnione ze względu na rozwój ropień okołomigdałkowy), Haemophilus influenzae, Moraxella, Streptococcus pneumoniae, Neisseria, wrzecionowate Bacillus i krętki (powodując dusznicy Simanovskiy Vincent).
  • Wirusy. Adenowirus (częściej u dzieci poniżej piątego roku życia), wirusy opryszczki pospolitej, Coxsackie, Epstein-Barr, wirus cytomegalii. W wtórnym dławicy zakaźnej pochodzenia - wirusy szkarlatynę, odrę.
  • Inne mikroorganizmy. Mikoplazmy, chlamydie, grzyby. Rzadko dość czynnik sprawczy (nie więcej niż 1-2% przypadków choroby).

Infekcja zwykle występuje w kontakcie z chorą chorobą wieńcową lub bezobjawowym nosicielem. Czynnik zakaźny przenika do organizmu przez górne drogi oddechowe, rzadziej - z pożywieniem i kontaktem z obiektami, na których pozostają mikroorganizmy chorobotwórcze. Choroba występuje tylko wtedy, gdy zmniejszenie oporności drobnoustrojów ze względu na działanie niekorzystnych czynników zewnętrznych (hipotermii wilgotnej pogody, emisji do atmosfery), niedożywienie, nadmiernego przyjmowania nadmiernie chłodzonej żywności i napojów, obecność chorób współistniejących (przewlekłego zapalenia gardła, zapalenia zatok, paciorkowcowe liszajec, i tak dalej. D.), predyspozycje dziedziczne.

Patogeneza

Przez zmniejszenie właściwości barierowe w stosunku do korpusu i masywną infiltrację mikroorganizmów - potencjalny rozwój patogenów pęcherzykowy zapalenie migdałków patologiczne zapalenie zakaźne, alergiczne przyrodę limfoidalnych formacji pierścieni gardła. Najbardziej patogenne działanie zaobserwowano hemolitycznej paciorkowców, które są odporne na fagocytach ludzkiego układu odpornościowego, wytwarzają wiele egzotoksyny, które wpływają na tkankę mięśni serca i nerek, co prowadzi do rozwoju powikłań w ciągu 2-4 tygodni po zakażeniu.

Angina jest pojedynczym patologicznym procesem, który konsekwentnie przebiega przez kilka etapów, w tym pęcherzykowy, ale może zatrzymać się na jednym z etapów, w odpowiednim czasie rozpoczynając odpowiednią terapię. W tym przypadku angina pęcherzykowa charakteryzuje się dominującym uszkodzeniem miąższu tkanki limfatycznej i jej pęcherzyków wraz z rozwojem naciekania leukocytów, czasami aż do martwicy.

Objawy pęcherzyka płucnego

Charakterystyczne jest ostre wystąpienie choroby, w pierwszych dniach najczęstszymi objawami są: podwyższona temperatura ciała, gorączka, pocenie się, ból w całym ciele, zły sen i apetyt, osłabienie, do 38-40 ° C. Wkrótce pacjent zaczyna martwić się bólem gardła, który staje się bardziej intensywny podczas połykania śliny i pokarmu, często promieniuje do ucha. Zachorowalność regionalnych węzłów chłonnych (kątowych i szyjnych) wzrasta. Patrząc na gardło, można zauważyć powiększone, przekrwione łuski migdałowate z nabłonkowymi pęcherzykami, które są widoczne w tkance nabłonkowej wypełnionej ropnymi treściami.

U dzieci w wieku 5-10 lat dławica pęcherzykowa występuje szczególnie ciężko - z ciężkim zatruciem, uszkodzeniem opon mózgowych (silny ból głowy, nudności i wymioty, drgawki, omdlenia). Może wystąpić niestrawność (ból w okolicy nadbrzusza i wzdłuż jelit, wzdęcia, luźne stolce). Często zdarza się dziecku odmowa jedzenia, drażliwość, kapryśność, naruszenie jakości snu, zmniejszenie objętości wydalanego moczu. W tym przypadku ból w gardle podczas połykania może pojawić się dopiero po 2-3 dniach od wystąpienia choroby. Czas trwania dławicy trwa od 1 do 3 tygodni.

Komplikacje

W przypadku przedwczesnego skierowania do lekarza i nieodpowiedniego leczenia etiotypem często pojawiają się powikłania. W pierwszym i drugim tygodniu może wystąpić zapalenie paratoniny i ropień, temperatura staje się gorączka, ból gardła wzrasta, otwarcie jamy ustnej i połykanie staje się trudniejsze i występują trudności w jedzeniu. Konieczne jest zapewnienie opieki w nagłych wypadkach, może być konieczne otwarcie ropnia.

W ciągu 2-4 tygodni po wystąpieniu choroby mogą rozwinąć się późne powikłania związane z zakaźnym i alergicznym uszkodzeniem narządów wewnętrznych i stawów. Wśród nich - porażka mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego o różnej etiologii, w tym reumatycznej chorobie serca), objawiająca się powtarzającym się wzrostem temperatury, bólem w sercu, zaburzeniami rytmu, dusznością. Często w reumatyzmie biorą udział duże stawy (reumatyczne zapalenie wielostawowe), ból, sztywność i trudności ruchowe. Innym późnym powikłaniem bólu gardła jest uszkodzenie nerek (kłębkowe zapalenie nerek), które charakteryzuje się ograniczeniem dziennej objętości moczu, pojawieniem się obrzęku, podwyższonym ciśnieniem krwi, objawami niewydolności nerek.

Przy powtarzającym się zapaleniu migdałków występuje przewlekłe zapalenie migdałków, objawiające się wymazanym przebiegiem choroby z długą podmokłą temperaturą, nieprzyjemnymi odczuciami w gardle, ogólnym zmniejszeniem zdolności do pracy. Po nasileniu się choroby obserwuje się klasyczny kliniczny obraz dławicy o etiologii bakteryjnej.

Diagnostyka

Ustalenia prawidłowej diagnozy umożliwia analizę danych anamnestyczny, dokładnego badania klinicznego otolaryngologa pacjenta, w razie potrzeby z pomocy innych specjalistów (choroby zakaźne, nefrologii, kardiologii, reumatologii), oraz powołania badań laboratoryjnych. Gdy pharyngoscope obserwowano typowy charakterystyczny wzór pęcherzykowego zapalenia migdałków: wzrost migdałków objętości i zaczerwienione obecności wielu przezroczystych przez nabłonka pęcherzyków, wypełnionych białym żółty zawartości. Podczas badania palpacyjnego regionalnych węzłów chłonnych stwierdza się ich przerost, bolesność.

Aby ocenić aktywność procesu zapalnego, przeprowadza się kliniczne badanie krwi: zwiększenie liczby leukocytów z powodu neutrofili, wzrost wartości ESR w etiologii bakteryjnej anginy pęcherzykowej i lekką leukopenię w wirusowym zapaleniu migdałków. Aby zidentyfikować konkretny czynnik chorobotwórczy, przeprowadza się badania bakteriologiczne i wirusologiczne wymazów z błony śluzowej gardła i migdałków oraz stosuje się techniki serologiczne. Diagnostyka różnicowa jest wykonywana z innymi chorobami ucha, gardła i nosa, mononukleozą zakaźną, szkarlatyną i odrą, opryszczką, chorobami krwi, nowotworami.

Leczenie pęcherzyka pęcherzykowego

Główne cele leczenia pęcherzykowego zapalenia migdałków - wyeliminowanie procesu zapalnego w migdałkach i otaczających tkanek, wpływ na czynnik sprawczy, zapobieganie wczesnych i późnych powikłań.

  • Reżim, dieta. W początkowych dniach istnieje potrzeba odpoczynku w łóżku, a następnie w domu z maksymalną aktywnością fizyczną. Zaleca się przyjmowanie dużej ilości płynów (herbaty, morsu itp.), Rozpowszechnienie łatwo przyswajalnych pokarmów w diecie.
  • Leczenie etiotropowe. W przypadku bakterii (głównie Streptococcus) dusznicy Naturę stosować terapię przeciwbakteryjną stosowania antybiotyków (penicyliny, penicylina i amoksycylinę, w tym klavunalovoy wraz z kwasem), makrolidy (erytromycyny, azytromycyny), cefalosporyny, karbapenemy. Identyfikacja etiologii grzybów polega na zniesienie antybiotyków o szerokim spektrum działania i środki przeciwgrzybicze - flukonazol, itrakonazol i inne środki. Kiedy opryszczkowe zapalenie migdałków pokazuje zastosowanie acyklowiru, tilorona.
  • Objawowe środki. Proces eliminacji zakaźne i alergiczne często towarzyszy miejscowych i ogólnoustrojowych objawów pęcherzykowego zapalenia migdałków, według zeznań mianowany przeciwhistaminowych oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Wyświetlanie regenerujący leczenie witaminami, immunomodulatory. Powikłania układu sercowo-naczyniowego i nerek wymaga powołania specjalistycznego leczenia.
  • Terapia lokalna. Szeroko stosowane antyseptyczne płukanie gardła (roztwory FBL i nadtlenku wodoru, wywary z ziół), stosowanie terapii fizykoterapii podczas rekonwalescencji.

Prognozy i zapobieganie

Kiedy wykryty wcześnie pęcherzyków migdałków i pełne odzyskanie terapii występuje w 10-15 dni. Prognoza pogarsza w rozwoju powikłań (reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie kłębuszków nerkowych). O zapobieganiu dusznicy niezbędnych środków w celu zapobiegania zakażeniom, które są przekazywane przez unoszące się w powietrzu kropelek, eliminacja niekorzystnych czynników meteorologicznych, wzmocnienie organizmu sposób hartowania procedur, zajęcia treningowe przestrzeganie właściwej pracy i odpoczynku.

Co to jest dławica pęcherzykowa i jak ją leczyć

Przeziębienia dotykają wielu ludzi, od małych do dużych. Na pierwszym miejscu są choroby gardła, ponieważ szkodliwe mikroorganizmy początkowo wchodzą do jamy ustnej. Mnożąc się w dużych ilościach, prowokują proces patologiczny. Tak więc na tle zakażenia bakteriami powstaje dławica piersiowa (ostre zapalenie migdałków).

Angina może przejawiać się w różnych formach, które zależą od patogenu. Dusznica pęcherzykowa jest jednym z najczęstszych typów. Dotyczy to zazwyczaj dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, a także młodych ludzi w wieku poniżej 30 lat. Osoby w podeszłym wieku rzadko chorują na zapalenie migdałków, zakażają się osłabionym przez inne choroby organizmu. To, co odróżnia formę pęcherzykową od wszystkich innych i jak ją prawidłowo traktować - dowiemy się tego poniżej.

Angina pęcherzykowa - cechy, przyczyny

Folikularna ropna dławica jest ostrą chorobą bakteryjną migdałków. Pojawia się jako zaostrzenie przewlekłego procesu ropnego w gardle lub zaostrzenie procesu zapalnego w nosogardzieli. Charakterystyczną i najważniejszą cechą są białe wtyki w mieszku włosowym gruczołów. Dlatego jest to przede wszystkim patologiczny proces ropny w tkankach gardła.

Naturalnym celem migdałków jest wchłanianie obcych drobnoustrojów, które dostają się do jamy ustnej. Przy normalnym funkcjonowaniu chronią organizm przed namnażaniem się drobnoustrojów. Ale na tle zmniejszonej odporności przestają pełnić funkcję ochronną. Tak więc w migdałkach rozwija się ropny proces, który może rozprzestrzeniać się po całym ciele. Jeśli patologia uderzyła w luki migdałków - rozwija się dusznica bolesna, a jeśli w pęcherzykach dochodzi do niekontrolowanego rozmnażania patogennej mikroflory - zapalenie migdałków staje się pęcherzykowe.

Czynniki sprawcze anginy pęcherzykowej występują w większości przypadków paciorkowców beta-hemolitycznych, rzadziej - gronkowców, grzybów z rodzaju Candida, wirusów, enterowirusów. Wchodząc na korzystną glebę, przeprowadzają masowy atak na tkankę limfatyczną w gardle i gwałtownie się rozmnażają. Taka gleba może służyć jako słaba odporność, awitaminoza, choroba przenoszona na zimno.

Istnieją dwa sposoby zakażenia: wewnętrzny (endogenny) i zewnętrzny (egzogenny). Pierwszy sposób implikuje stałą obecność w organizmie ludzkim czynnika sprawczego dławicy piersiowej, która, gdy zmniejsza się reaktywność, powoduje chorobę. Metoda egzogeniczna zakłada napływ patogenu z zewnątrz.

Folikularny ból gardła przenosi się u dorosłych i dzieci na trzy główne sposoby:

  • w powietrzu - poprzez wdychanie zarazków podczas rozmowy, kaszel, kichanie,
  • fekalia-oral - z użyciem zanieczyszczonej wody, żywności,
  • kontakt - w wyniku korzystania ze wspólnych artykułów gospodarstwa domowego, pocałunków, uścisków dłoni, uścisków.

Angina jest najbardziej dotknięta przez dzieci, które spędzają dużo czasu w szkole lub przedszkolu. Dorośli mogą zarazić się w miejscu pracy, w miejscach wyżywienia, w transporcie lub od swojego chorego dziecka. Sezonowość ma szczególny wpływ na rozprzestrzenianie się zapalenia migdałków: jesienią i wiosną liczba przypadków dramatycznie wzrasta. Ważną rolę odgrywa również indywidualne predyspozycje osoby.

Korzystne czynniki dla migdałków pęcherzyków płucnych to:

  • ciężka hipotermia, zimne jedzenie i woda,
  • niska zawartość witamin,
  • ubogie, niezrównoważone odżywianie,
  • duży wysiłek fizyczny,
  • stały stres, depresja, przepracowanie,
  • przewlekłe ogniska zakażenia w drogach oddechowych,
  • przeniesiony na nogi i nieleczone choroby zakaźne,
  • stały kontakt z przewoźnikiem.

Dusznica mieszana - objawy, obraz kliniczny

Zwiastunem jakiejkolwiek formy dławicy, w tym pęcherzyków, jest stan zapalny, zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej gardła, podniebienia miękkiego, łuków podniebiennych, migdałków. Początkowo nieobecny jest silny ból i wysoka gorączka. Dlatego często pierwsze oznaki są brane za rozwój ostrej choroby układu oddechowego. Po dołączeniu do głównych objawów staje się jasne, że jest to ostre zapalenie migdałków, a nie ostra choroba układu oddechowego. A objawy wyglądają tak:

  • tworzenie ropnych pęcherzyków na migdałkach, które można wyraźnie zobaczyć przez błonę śluzową,
  • silny, dający w uszach ból podczas połykania śliny, wody, jedzenia,
  • wzrost temperatury ciała do stanu podgorączkowego lub wysokiego (39-40 °),
  • wzrost i bolesność węzłów chłonnych podszczytowych,
  • gorączka, dreszcze, bóle stawów, ból mięśni, bóle głowy,
  • na tle suchości i potu w gardle może pojawić się suchy kaszel,
  • objawy zatrucia, ogólne osłabienie, letarg,
  • objawy dyspeptyczne - nudności, wymioty, zaburzenia stolca,
  • ból serca, tachykardia, arytmia,
  • chrypka lub całkowita utrata głosu,
  • u małych dzieci, skurcze, utrata przytomności,
  • silne pocenie się, bezsenność.

Po dokładnym zbadaniu gardła lekarz zauważy niedokrwioną tkankę gardła, zwłaszcza migdałki i palatyny. Ropna białawo-żółta powłoka jest widoczna gołym okiem. Jest to charakterystyczny objaw diagnozy. Dodatkowo przeprowadza się kliniczny test krwi i rozmaz do oznaczania patogenu.

Objawy zapalenia gardła u dorosłych są bardzo żywe i charakterystyczne. Ale w niektórych przypadkach można je pomylić z bardzo niebezpieczną chorobą - błonicą. Podobną symptomatologię, ale traktuje się zupełnie inaczej. Dlatego obowiązkowa jest diagnostyka różnicowa w przypadku dławicy piersiowej, szczególnie u dzieci.

Ostatnio coraz częściej dochodzi do przypadków bezobjawowego zapalenia migdałków. Wskazuje to na naruszenie termoregulacji organizmu. Folikularne zapalenie gardła bez temperatury dzieje się z kilku powodów:

  • dla chorób autoimmunologicznych,
  • zaburzenia metaboliczne,
  • niewydolność hormonalna,
  • niska odporność,
  • długie przyjmowanie antybiotyków,
  • nadużywanie alkoholu,
  • przyjmowanie leków rozszerzających naczynia krwionośne,
  • przewlekłe zapalenie migdałków.

Samodiagnoza oparta na tych charakterystycznych objawach nie jest trudna. Ale musisz być ostrożny, ponieważ możesz postawić niewłaściwą diagnozę. Dlatego w każdym przypadku należy skontaktować się z lekarzem. Tylko on może postawić właściwą diagnozę i wie, jak leczyć dławicę pęcherzykową.

Gardiorkowaty ból gardła jest niebezpiecznym powikłaniem

Ostra forma pęcherzyka płucnego z odpowiednim leczeniem trwa 7-10 dni. Jednak przy braku takiego lub niekontrolowanego podawania leków, jak również w przypadku osłabionego organizmu, możliwe są powikłania. Lekarze zawsze mówią, że to nie samo bolesne gardło jest niebezpieczne, ale jego konsekwencje, które mogą pojawić się zaraz po przeniesionej chorobie lub w ciągu kilku miesięcy.

  1. Ropień paratonzarlawy.

Przełom zapalnego mieszkuła wewnątrz ciała migdałowatego. W małych naczyniach powstają skrzepy, co prowadzi do pojawienia się ropnia. Stan bardzo niebezpieczny, wymagający pilnej hospitalizacji. Częste komplikacje, jeśli cierpisz na ból gardła.

  1. Niewydolność serca, zapalenie mięśnia sercowego, arytmia.

Powstają z powodu szkodliwego działania produktów rozkładu bakterii na zastawki, przedsionka, komorę, mięsień sercowy.

Rozwija się dzięki wpływowi toksyn na nerki. Zwykle przebiega bezobjawowo, może objawiać się kilka lat po przeniesieniu dławicy piersiowej.

Przeciwciała, które organizm produkuje w celu zwalczania patogena dławicy piersiowej, niszczą tkanki stawów. Jest takie komplikacje natychmiast, pojawia się ból w plecach, rękach, nogach.

Niektóre zaburzenia czynnościowe w ciele są również związane z dławicą pęcherzykową. Jest to sprzeczne z cyklu miesiączkowego u kobiet z problemami zdolności reprodukcyjnych, otyłości, obniżenie libido, chorób trzustki i tarczycy, gruczołów, zapalenie wątroby, przewlekłe zapalenie płuc, zapalenie skóry.

Często choroby te nie są związane z dławicą piersiową, ale w rzeczywistości często są jej konsekwencjami. Dopiero z czasem rozpoczęte leczenie i odpowiedzialny stosunek do zdrowia może praktycznie w 100% zagwarantować zapobieganie tym poważnym patologiom.

Anglicowy folikularny - lekarstwo

Leczenie bólu gardła wiąże się z całym kompleksem środków mających na celu zniszczenie patogenu i usunięcie bolesnych objawów. Może być przypisany tylko przez lekarza prowadzącego, samoleczenie jest kategorycznie przeciwwskazane.

W leczeniu ropnego bólu gardła, niestety, nie można obejść się bez antybiotyków o szerokim spektrum działania. Tylko oni są w stanie powstrzymać rozwój infekcji bakteryjnej i zniszczyć wszystkie toksyny w organizmie. Dlatego należy je traktować ściśle według ustalonego schematu. Objawy zatrucia mogą zniknąć drugiego dnia, ale nie można przestać go przyjmować. Kurs trwa zwykle 7-10 dni. W zależności od ciężkości choroby i wieku pacjenta może ona ulec wydłużeniu lub zmniejszeniu.

Do leczenia anginy pęcherzykowej stosuje się wszystkie grupy antybiotyków: penicyliny, makrolidy, amoksycyliny, tetracykliny, cefalosporyny. Pomaga oczyścić ropny osad i zatrzymać infekcję leku nowej generacji - Sumamed. Jest pijany w tym samym czasie przez 3 dni. Ulepszenie następuje po pierwszym spożyciu. Nie stosuje się go w leczeniu zapalenia migdałków u matek w okresie ciąży i laktacji.

Udowodniona skuteczność w zwalczaniu gronkowców i paciorkowców to leki z grupy amoksycyliny - Amoxiclav, Flemoklav, Augmentin. Zawarty w nich kwas klawulowy zwiększa bakteriostatyczne działanie leku. Dawkowanie dobierane jest według indywidualnych wskazań. Standardowy kurs przyjęć trwa 7 dni. Lek przyjmuje się codziennie 2 razy w tym samym czasie. Po 2-3 tabletkach pojawia się gorączka, ból gardła i bolesność węzłów chłonnych. Ale odbiór musi być kontynuowany aż do całkowitego wyzdrowienia.

Antybiotyki do migdałków są również powoływana w następujący sposób: penicylina, ceftriakson, cefepim, ampicylinę, Bitsillin, Zyrtec, azytromycyna, erytromycyna. Jeśli jeden antybiotyk jest nieskuteczny, przepisywany jest lek z innej grupy. Jako dodatkową terapię łagodnych postaci zapalenia migdałków przedstawiono bioparoks - aerozol z antybiotykiem do irygacji gardła. Jest stosowany głównie u dorosłych, a także u dzieci w wieku od 3 lat.

Anginie w większości przypadków towarzyszy wysoka gorączka. Wartości po 39,5 ° już niesie zagrożenie dla zdrowia, więc trzeba powalić. Leki przeciwgorączkowe należy stosować w krótkim i krótkim czasie. Dobry temperatura ubijania dorosłych i ułatwiają ogólną kondycję - (. 1 tabletka nie więcej niż trzy razy dziennie) Paracetamol (1 tabletka 2 razy dziennie), ibuprofen (1-2 tabletki 2-3 razy na dzień), kwas acetylosalicylowy.

Objawowe leczenie bólu gardła obejmuje usunięcie zapalenia w gardle. Obejmuje to płukanie, irygację błony śluzowej, resorpcję pastylek. Płukanie pomaga oczyścić migdałki z treści ropnej i usunąć bolesność. Aby je przeprowadzić, możliwe są preparaty chemików - Rotokan, Furatsillin, nadtlenek wodoru, Angilex. Roztwór przygotowuje się zgodnie z instrukcjami dla preparatu. Częstotliwość płukania w pierwszych dwóch dniach choroby powinna wynosić co najmniej 5 razy dziennie.

Spray do gardła ma działanie antyseptyczne, przeciwbólowe, przeciwzapalne. Mogą być używane przez dorosłych i dzieci od 3 lat. Do leczenia pęcherzyka pęcherzykowego zaleca się: Jox, Oracet, Ingalipt, Hexoral, Miramistin, Givalex, Cameton. Stosuje się je po posiłkach, po oczyszczeniu jamy ustnej zwykłą wodą. 2-4 zastrzyki 3 razy dziennie będą wystarczające. Zwiększenie częstotliwości nawadniania może nadmiernie wysuszyć błonę śluzową i powodować dodatkowy dyskomfort.

Usunąć obrzęki, zaczerwienienie i ból w gardle, a także dezynfekować jamę ustną lizakami i pastylkami do wchłaniania. W każdej aptece można kupić Agitsept, Farisil, Strepsils Sepptole, Faringosept, Lizobakt, Trachisan.

Zastosowanie tego lub innych środków musi zostać uzgodnione z lekarzem. Każdy oddzielny lek pomaga wyleczyć chorobę, ale ma również pewne przeciwwskazania, których nie można zignorować.

Angina pęcherzykowa - leczenie metodami ludowymi

W większości przypadków pęcherzykowe zapalenie migdałków leczy się w domu. Tylko ciężkie i skomplikowane formy wymagają hospitalizacji. Regularne przyjmowanie środków farmaceutycznych nie może wyleczyć choroby, jeśli nie stosować się do specjalnego reżimu.

Na okres choroby należy wprowadzić leżak. Dzieci nie są zalecane do uprawiania aktywnych gier, biegania, skakania, krzyczenia. W tym czasie wszystkie siły ciała muszą być skierowane do walki z infekcją. Osobny, dobrze wentylowany pokój dla pacjenta będzie idealny. Troskliwy członek rodziny musi być zaopatrzony w maski ochronne i środki antyseptyczne.

Oprócz ścisłego leżenia w łóżku, prawidłowe odżywianie odgrywa bardzo ważną rolę. Jedzenie powinno być mdłe, aby nie zranić bólu gardła. Bez wiórków, marynat, papryki, twardych, ciepłych i zimnych potraw. Wszystko jest po prostu ciepłe i zmielone. Dieta musi zawierać witaminy. Idealny do musów owocowych, kisiel, przecierów warzywnych. Picie powinno być trwałe. Może to być prosta ciepła woda, herbata ziołowa, mors, kompot, herbata ziołowa, woda mineralna bez gazu.

Do spłukiwania można używać substancji pomocniczych, takich jak sól i woda sodowa. W tym celu weź 1 łyżeczkę soli, tyle sody i rozpuść ją w szklance ciepłej przegotowanej wody. Powstały płyn może przepłukać dorosłego i dziecko kilka razy dziennie. Dla większej wydajności można dodać 2-3 krople jodu. Ten ostatni składnik jest przeciwwskazany u dzieci z jodem i osób z alergią.

Płukanki do gardła można również przygotować z ziół leczniczych i kwiatów. Wywary i nastoitne nagietki, szałwia mają działanie antyseptyczne. Kora dębu, matka i macocha, mięta usuwa stany zapalne i obrzęk tkanek gardła. Zaparz je zgodnie z instrukcjami na opakowaniu. Możesz również kupić gotowe preparaty ziołowe w aptece i po prostu rozcieńczyć je wodą.

Aby złagodzić ból w gardle pomoże cytryny z miodem. Cytrynę należy posiekać na blenderze, dodać łyżkę miodu. Gotowy do rozpuszczenia mieszaniny w jamie ustnej po jedzeniu. W podobny sposób stosuje się propolis - dobre narzędzie do usuwania migdałków z ropnych złogów.

Świeży sok z buraków nadaje się do płukania dławicą piersiową. A także może być przyjmowany doustnie, jeśli wystąpi kaszel. Sok z cebuli jest miejscowym środkiem przeciwzapalnym i wzmacniającym. Należy pić 3 razy dziennie w łyżeczce do herbaty. Leku nie można stosować u osób z przewlekłym zapaleniem błony śluzowej żołądka.

Ważne jest, aby pamiętać, że domowe metody leczenia dławicy mogą być jedynie dodatkiem do głównego kursu leków.

Czytaj Więcej O Ból Gardła

Leczenie cytryną w dusznicy bolesnej u dorosłych

Angina

Angina jest poważną chorobą zakaźną, która wymaga poważnego podejścia do terapii. Niezależne nieprofesjonalne leczenie może prowadzić do poważnych powikłań zagrażających życiu pacjenta.

Infekcje paciorkowcami

Katar

Infekcje paciorkowcami - grupy chorób, w tym infekcje powodowane przez paciorkowce roślin z różnych gatunków i przejawia się w postaci niszczenia dróg oddechowych i skóry. Przez strep infekcji paciorkowców to, liszajec paciorkowcowy liszajec, paciorkowcowe zapalenie naczyń, reumatyzmu, zapalenia kłębuszków nerkowych, różycy, dusznicy bolesnej, szkarłat gorączkę i innych chorób.